Nastupit će uz pratnju orkestra “Armonia Atenea”, kojim dirigira Georges Petrou.
Ako je slavni kompozitor opisao brojna djela namjenjena kastratima, glasovi poput kontra tenora su mu dozvolili potpisati brojne arije, posebno za oratorije i duhovnu glazbu.
Engleska tradicija je brzo zamijenila Primo Uomo, izgubljenog za današnje brilijantne falsettiste što su nanovo u središtu planetarnih scena, zahvaljujući jako manifestiranom “povratku u barok”.
Hrvatski interpret, Max Emanuel Cenčić pripada novoj generaciji kontra tenora, što se uzdižu izvan ostalih jer zadivljuju!
Nakon što je postao poznat zahvaljujući Landijevom “Sant Alessio”, zajedno sa Williamom Christie, ne izlazi iz svjetskih, glazbenih aktualnosti.
Publika nije spremna zaboraviti famozni recital “Rossini”, Faramondo, sa Philippeom Jarousskyjeme, niti opus posvećen Haendelu ili Duete, ostvarene prije dvije godine. Tada je nanovo sa Jarousskyjem izveo predivan duo iz XVIII stoljeća, pod ravnateljskom palicom Christija, koji umije voditi orkestar i interprete, sa posebnom rafiniranošću, oživljavajući zlatno doba talijanskih, aristokratskih krugova među kojima su nastale virtuozne i senzualne arije i izvedbe.
Priča o Cenčiću je neobična : glas mu je timbriran sopranističkim a najprije je iskazao svoju ogromnu nadarenost, nastupima sa zborom “Malih bečkih pjevača”, od 1987 do 1992 godine. Bio je zapažen od strane velikog Georga Solti. Obrazovanje i brojni nastupi su mu dozvolili odabrati dječje glasove u mnogobrojnim, liričnim ostvarenjima i familijarizirati se sa svim repertoarima. Do 1997. Cenčić je nastupao kao sopranist brojnih recitala i melodija od Japana, preko Amerike i Europe.
Istovrmeno je učestvovao u mnoštvu operskih poduhvata : bio je glavni pjevač u “Začaranoj fruli”, kada je snimio i poznati, jako traženi CD, 1991. godine kod “Decce” , u Soltijevoj obradi. Trijumfirao je i u bečkom Staatsoperu, zajedno sa Harnoncourtom, Gluckovom “Orfeju”, u Konzerthausu ili u Drotningholmu. Izvodio je Jommellijev “Demofoonte” u Schwetzingenu, “Cremonu” kao i Handeleova djela u Kopenhagenu.
Početkom trećeg milenija postao je kontra tenor s bogatim i nesvakidašnjim glazbenim prtljazom, vođen naklonosti i ljubavlju prema “baroknoj ludosti”. Njegova izvođačka tehnika neprestano napreduje, sa vokalnom projekcijom što je jednovremeno autoritativna i nijansirana, sa koloritom bliskim mezzu, kao i predivnim dubokim tonovima.
Cenčić redovito surađuje sa najpoznatijim dirigentima i direktorima čuvenih orkestara, poput Williama Christie, Renéa Jacob, Ottavia Dantone, Alana Curtisa, Andrea Marca, Christophea Russeta,Guthera Neuholda, Diega Fasolisa, Eduarda Lopeza Banzo, Konrada Junganela, Christophera Mouldsa ,Rinalda Alessandrini ili Jean Christophea Spinosi.
Cenčić je snimio i dva albuma “Duetti” i “Venezia”.
Džana Mujadžić
